Orhan zweer bij zwart schoeisel

Romantici die met afschuw kijken naar voetbalschoenen in alle kleuren van de regenboog zijn doorgaans dertig jaar of ouder. Maar bij Go Ahead Eagles loopt er één rond van achttien jaar: Orhan Džepar, architect en aanvoerder van de A1. Op bezoek bij een creatieve linkspoot.

Zlatan Ibrahimović is de favoriete voetballer van Orhan Džepar. Dat is niet zo verwonderlijk, aangezien Zlatan dingen met een bal kan die maar weinig aardbewoners kunnen. Bovendien heeft hij de meest weergaloze doelpunten op zijn naam staan. Maar in de adoratie van Orhan voor de lange Zweed speelt ook iets anders mee: “Zlatan heeft een Bosnische vader. Mijn ouders komen ook uit Bosnië.”
Sule en Amela Džepar sloegen begin jaren negentig op de vlucht voor oorlogsgeweld en vonden een veilig thuis in Nederland. In Eefde om precies te zijn, waar Orhan werd geboren – als jongere broer van Tarik – en nog altijd woont. Elke dag stond de kleine jongen in de achtertuin een balletje hoog te houden. “Toen Orhan twaalf was, kon hij al 360 keer hooghouden”, weet zijn vader te vertellen. “Hij was altijd met de bal bezig.”
De hoop op een doorbraak als profvoetballer verdween de laatste jaren steeds meer naar de achtergrond. Toch pikte Go Ahead Eagles hem op bij FC Zutphen en nu is Orhan één van de smaakmakers van de A1. “De droom is nooit helemaal verdwenen”, vertelt Orhan, thuis aan de keukentafel in Eefde. “Er zijn genoeg voorbeelden van spelers die pas heel laat bij een profclub kwamen.” Hij noemt Stam en Van Nistelrooy. Niet dat hij zich met hen vergelijkt, maar het biedt wel perspectief. “Ik ben erg blij dat Go Ahead Eagles me de kans geeft.”

Zijn mentor op het Baudartius College in Zutphen reageerde gevat. Tijdens de diploma-uitreiking trakteerde deze de nieuwbakken adelaar op een shirt van… PEC Zwolle. Het scheelde echter niet veel of Orhan had dagelijks de gang naar de hoofdstad van Overijssel gemaakt. Hij wilde naar het Cibap, ‘vakschool voor verbeelding’. Maar doordat Go Ahead Eagles kwam, zocht hij een opleiding dichter bij huis. Nu leert Orhan voor middenkaderfunctionaris bouw op het Aventus in Apeldoorn.
Als het goed is, is dat een tussenstap. Want de architect van Go Ahead Eagles A1 wil architect worden. Ná een mooie voetbalcarrière uiteraard. “Gebouwen ontwerpen, dat lijkt me gaaf.” Een creatieve jongen? “Ja, dat wordt weleens gezegd.” Naast fantasierijk voetballen en tekenen, kan Orhan gitaar spelen en koken. Ook bekwaamde hij zich in skiën en windsurfen. Een brede ontwikkeling, pa Sule vindt het belangrijk.
Maar het is helder waar de focus van Orhan ligt: op voetbal. Leefde hij vorig jaar nog als puber (uitgaan, drankje), nu stapt hij gedisciplineerd door het leven. Let goed op zijn voedsel. “Ik moet zwaarder worden, maar niet dik.” Daartoe heeft hij samen met verzorger Daniël Brummel een schema opgesteld. Koekjes snaaien behoort tot het verleden. Orhan eet veel brood, met beleg als rookvlees en kipfilet. Fruit mag niet ontbreken en hij drinkt met regelmaat water en sportdrank. Discotheken slaat hij over, maar de tiener laat zijn sociale leven niet helemáál versloffen. Wie op zaterdagavond Café de Spaan in Zutphen bezoekt, heeft een niet geringe kans Orhan Džepar tegen het lijf te lopen.
De aanvallende middenvelder – met overzicht, techniek, rust en lef in zijn spel – is aanvoerder van de A1 en speelt geregeld mee met de beloften. Op dat niveau haakt hij al aardig aan. Waar eindigt de veelbelovende start van deze leergierige Eefdenaar met Balkanbloed? “Ik voel me thuis bij Go Ahead Eagles en train met plezier. Ik ben een echte teamspeler en zoek altijd de combinatie. Maar ik mag ook graag een mannetje passeren. Alleen op de helft van de tegenstander, hoor, anders is het te risicovol. Van alle stadions in Nederland ben ik het vaakst in de Adelaarshorst geweest. Het zou prachtig zijn daar zelf te spelen.” Op zwarte kicksen, dat is een ding dat zeker is. “Ik heb nog nooit gekleurde voetbalschoenen gehad. Knalroze of spierwit, ik vind het niks. Voetbal hoort op zwarte schoenen.”