Mulder: “Schalke heeft raakvlak met FC Twente”

Youri Mulder kijkt uit naar de dubbele confrontatie van FC Twente met zijn oude club Schalke 04 in de Europa League. De assistent-trainer van de Tukkers heeft nog altijd een bijzonder gevoel bij de Duitse club.

Schalke is een club van uitersten. “Niet echt het toonbeeld van stabiliteit”, zegt Mulder. “In het verleden zijn mooie successen met grote schandalen afgewisseld. In 2001 dacht Schalke kampioen te zijn. Drie minuten later scoorde Bayern München toch nog in een ander duel en pakte zo de titel. Gelsenkirchen werd van uitzinnige vreugde in rouw gedompeld. Typisch Schalke zoiets.”

Schalke is een verhaal apart in de Bundesliga. Mulder: “De supporters denken in blauw en wit. Het is de club van de mijnwerkers. Schalke was hun enige uitje in de week. Dan verwachten ze ook wat. Als speler moet je hard werken, dat spreekt aan bij de fans. Misschien zijn er in dat opzicht wel raakvlakken met FC Twente. Ook Enschede is een oude industriestad.”

Mulder speelde negen jaar bij Schalke. Later keerde hij er terug als co-trainer. Even zelfs was hij ad interim hoofdtrainer. Een icoon wil hij zich desondanks niet noemen. “Dat vind ik wat overdreven. Ze zullen me echter nog wel herkennen als ik straks met FC Twente daar naar toe kom. We hadden in mijn tijd ook een aardig elftal. Toch was het niet te vergelijken met nu.”

Het grote geld heeft ook bij Schalke zijn intrede gedaan. Mulder: “Destijds moesten wij het hebben van een goed ingespeeld team. Jongens die beter werden doordat ze lang met elkaar speelden. Eén keer per jaar werd er dan een gerichte aankoop gedaan. Dan sprak je niet over de topspelers van Europa. Nu haalt Schalke Raul en Klaas-Jan Huntelaar. Dat was toen ondenkbaar.”

Mulder werd gehaald als spits, hoewel hij dat niet helemaal was. “Bij FC Twente speelde ik meer achter de spits, op de ‘tien’. Dat wist men niet. Ik wilde graag bij Schalke spelen dus ik heb ze maar in de waan gelaten. Daarom moest ik even omschakelen, maar dat vermogen heb ik wel. Ik legde een hoop arbeid in mijn nieuwe rol. Dat sprak wel aan. Uiteindelijk ben ik als spits aardig succesvol geweest.”

Hij won zelfs de UEFA Cup met Schalke. “Eindelijk een hoofdprijs. Het vervelende was dat ik vlak voor de halve finale zwaar geblesseerd raakte aan de knie. Daardoor ontbrak ik ook in de eindstrijd. Ik weet nog goed dat Bild Zeitung een dag later kopte met ‘Euro Fighter’ op de voorpagina. Daar stonden twaalf foto’s bij. Van de jongens die in de basis stonden en van mij. Ik was de 12e, hoewel ik niet speelde. Daar ben ik echt trots op geweest.”

Bron: Voetbalprimeur