Evers en Vd Pavert houden elkaar in balans

“Uiteindelijk ligt het aan jezelf of je de top haalt.” Die uitspraak houden Ties Evers en Ted van de Pavert zichzelf voor. De nuchtere, gedreven talenten van De Graafschap maakten dit seizoen beiden hun opwachting in het vlaggenschip van de Doetinchemmers, maar speelden ook met de A-junioren en de beloften mee. Hun verhaal over een uitstekend, maar toch ook slopend jaar.

Gelijkenissen
Het is warm, heel warm als het duo na een toernooidag op het Terborg Toernooi nog even tijd vrijmaakt voor een interview. Evers en Van de Pavert ogen redelijk koel, ondanks de tropische weersomstandigheden. Het is typerend voor het tweetal, dat goed met elkaar overweg kan en bij elkaar in de buurt woont. Ze lijken op elkaar. “We zijn rustige jongens”, geeft Evers aan. Van de Pavert vult aan: “We hoeven niet zo nodig op de voorgrond te staan.”

Opvallend vaak zijn de twee het met elkaar eens. Onder meer als Van de Pavert zichzelf omschrijft als een ‘hardwerkende’ voetballer, terwijl Evers vertelt dat het in ‘hun koppie’ (de mentale kwestie) wel goed zit. “We hebben René Eijkelkamp (oud-voetballer van onder meer Club Brugge, PSV en Schalke 04, red) als zaakwaarnemer. Daar praten we veel mee”, heldert Evers op. Van de Pavert: “Hij vertelt ons vaak dat het aan jezelf ligt of je het wel of niet haalt in het voetbal.”

Voorbeeld
“Ik moet naar Erik Pieters (PSV, red.) kijken als voorbeeld”, vervolgt Van de Pavert. Evers: “Bij mij gaf René Maikel Kieftenbeld als voorbeeld. Hij is hetzelfde type als ik. Maar ondertussen sliepen we al wel bij elkaar op de kamer tijdens de tripjes van Jong Oranje. Dat is dan wel weer grappig.” Stiekem hoopt Van de Pavert ook op een stormachtige ontwikkeling, zoals Evers die doormaakt. “Ik kijk toch wel een beetje tegen hem op. In het tweede beginnen en dan je plekje in het eerste veroveren: dat wil je zelf ook.”

Van afgunst is echter totaal geen sprake. “Ted gunt het me wel”, knipoogt Evers. Het jaar van de back begon zoals gezegd bij de beloften. “Alleen op het Terborg Toernooi van afgelopen weekeinde speelde ik met de A-jeugd mee. Het was alweer mijn vijfde deelname aan het toernooi. De bekroning op dit seizoen is voor mij natuurlijk de invitatie voor Jong Oranje geweest. Daar heb ik ook gewoon hele wedstrijden gespeeld.” Van de Pavert: “Ik heb veel bij de A meegespeeld. En ik speelde extra wedstrijden bij de beloften. Soms speelde ik gewoon op zaterdag en maandag…”

Slopend jaar
Vandaar dat Van de Pavert nu op zijn tandvlees loopt. “Ik voel mijn benen wel. Tussen die wedstrijden op zaterdag en maandag trainde ik niet, maar moest ik rusten om in de wedstrijden alles te kunnen geven”, aldus de centrumverdediger, die ook als linksback kan spelen. Evers kent het verhaal van zijn compagnon. “Het brengt voor- en nadelen met zich mee, zoveel spelen. Je traint om je mindere eigenschappen te verbeteren. Maar door wedstrijden te spelen doe je ervaring op”, weet Evers. “In het eerste wil je natuurlijk sowieso veel spelen. Dat is heel mooi”, gaat Evers verder.

Ook Van de Pavert mocht meegenieten, want hij trainde ook regelmatig mee met het eerste elftal. “Bepaalde leiders van dat team helpen je dan. Ze staan ook open voor jonge jongens”, geeft Van de Pavert te kennen. Voor aankomend seizoen hoopt hij ‘veel minuten te maken in het eerste’. “Daarnaast wil ik bij de beloften zo veel mogelijk spelen. Een beetje hetzelfde als Ties dit seizoen, dus. In stapjes richting het eerste”, schetst Van de Pavert. Evers besluit: “Ik wil allereerst als stand-in fungeren voor Purrel en Muslu. Daarna hoop ik mijn plek te pakken. Stiekem hoop ik dan op een basisplaats.”

(door Hidde Veltkamp)